در هفت چه می‌گذرد؟

برنامه‌ی این‌هفته ی «هفت» را متاسفانه از دقیقه‌ی سه و چهارش دیدم، وقتی که فریدون جیرانی داشت درباره حسن‌نیت خودش در دعوت کردن از امین تارخ به برنامه هفته‌ی پیش‌اش صحبت می‌کرد. برنامه‌ای که درباره‌ی ورود چهره‌های جوان به عرصه‌ی سینما بود و این‌که چطور تبدیل به طعمه‌هایی لذیذ برای فروش مجله‌های زرد می شوند. در برنامه‌ی هفته‌ی پیش، امین تارخ به این مسئله اذعان کرد که ای کاش کسان دیگری هم بودند که در ایران موسسه‌ی بازی‌گری داشتند و می‌ ‌آمدند و در برنامه‌ی هفت شرکت می‌کردند، اما حیف. در طول هفته هم سینمایی ها و موسسه‌داران به جیرانی اعتراض کرده بودند بابت همین جریان. چیز دیگری که داستان را بودارتر می‌کرد دعوت هم‌زمان از پوریا پورسرخ در برنامه‌ی کذایی بود. پورسرخ از شاگردان بازی‌گری موسسه‌ی تارخ بوده است.چند بار تارخ گفت اگر شما هم نمی‌خواستید برای موسسه‌ی من تبلیغ کنید، خودبه‌خود تبلیغ شد.

گفتم که برنامه را از جایی دیدم که جیرانی گفت ما نجابت کردیم از آقای تارخ دعوت کردیم؛ ولی فکر می کنم ایشون نجابت نداشتند. جیرانی برافروخته و عصبانی بود و من ابتدا فکر کردم سر همین قضیه‌‌ی اعتراض سینمایی‌ها است. اما در ادامه‌ی برنامه و سر نقد فیلم «قصه‌ی پریا» که کارگردانی آن را خود جیرانی به عهده داشته فهمیدم گویا عوامل برنامه بدون ‌آن‌که جیرانی را در جریان بگذارند،مسابقه‌ی اسمسی را پخش کرده‌اند با این مضمون که فریدون جیرانی در کدام حیطه کاری موفق‌تر بوده است؟ کارگردانی، مجری‌گری، روزنامه‌نگاری یا هیچ‌کدام؟ {+}  همان‌طور که گفته‌شد عوامل برنامه با جیرانی هماهنگ نکرده‌بودند و این دلیل عصبانیت وافر او بود. در ادامه و در قسمت نقد فیلم خود جیرانی، «قصه‌ی پریا»‌که مجری‌گری آن را مسعود فراستی برعهده داشت، فراستی به این موضوع اعتراض کرد و از عوامل خواست که سئوال اسمسی را حذف کنند و فریدون جیرانی بیش‌تر از این‌ها به گردن سینما حق دارد؟! ، خود جیرانی هم گفت می توانستند گزینه‌ها را از بین فیلم‌ها‌ی‌اش انتخاب کنند، اما این سئوال ورود به حیطه‌ی شخصی زندگی اوست.جدا از این‌که حرف جیرانی درباره‌ی حریم شخصی و … درست بوده یا نه، این مسئله مورد سئوال من است که مگر یک برنامه‌ی زنده‌ی تلویزیونی که تهیه‌کننده‌ی آن هم خود جیرانی است نباید برنامه‌ریزی و هماهنگی به‌مراتب به‌تر از این داشته باشد؟ مگر می‌شود به اسم سورپرایز یا خوش مزگی‌های دوستان یک برنامه از روند طبیعی خود خارج شود؟ در چنین شرایطی (و اگر جیرانی واقعن بی‌خبر بوده باشد) من حق را به او می‌دهم که عصبانی باشد.

اما از طرف دیگر خودم به‌عنوان بیننده هم از او عصبانی هستم. در طول نقد فیلم قصه‌ی پریا، فراستی فیلم را از حیث نداشتن قصه‌ی درست و حسابی و درنیامدن شخصیت اصلی فیلم (حدیث/باران کوثری) و روایت آن مورد نقد قرار داد. جیرانی هم با بسنده به این‌که در فلان قسمت دیالوگی بود که اگر ان را حذف می‌کردم فیلم‌ام به‌تر می‌شد، یا این که شما می‌گویید در نیامده اما من همه‌ی تلاش‌ام را کردم، گویا قصد این را داشت که نشان دهد بسیار فرد نقدپذیری است. اما این موضوع خیلی مصنوعی بود، که خود فراستی هم در پایان به بینندها گفت خیلی‌ها فکر می‌کردند که ما در این قسمت می‌خواهیم به‌هم باج بدهیم، اما دیدید که دیالوگ خوبی برقرار شد، چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است، رییس؟

بیان دیدگاه

دسته نقد سریال, درباره سینما

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s